PN-E-05100-1:2000- cz. 2 - odległości od linii elektroenergetycznych

2 Warunki klimatyczne


2.1 Wymagania ogólne
Przy stosowaniu niniejszej normy należy przyjmować warunki klimatyczne według tablicy 1
2.2 Strefy klimatyczne
Granice stref obciążenia wiatrem należy przyjmować według rysunku 3, zaś granice stref obciążenia sadzią według
rysunku 4. Dokładne granice tych stref powinien określać właściciel linii.
2.3 Obciążenie wiatrem
Należy przyjąć, że wiatr wieje w sposób ciągły w kierunku poziomym.
Obciążenie wiatrem należy przyjąć jako siłę działającą na rzuty rozpatrywanych części składowych linii - prostopadłe
do kierunku wiatru.
Obciążenie wiatrem W należy obliczać z wzoru:
W = CKpA (3)
w którym:
C - współczynnik nierównomierności parcia wiatru - według tablicy 2,
K - współczynnik opływu zależny od wielkości i kształtu powierzchni części linii - według tablicy 3,
p - obciążenie podstawowe, w niutonach na metr kwadratowy - według tablicy 2,
A - rzut powierzchni części linii (np. kształtowników, przewodów) od strony nawietrznej na płaszczyznę prostopadłą
do kierunku wiatru, w metrach kwadratowych.
rysunek 3 PN-E-05100-1:2000

Rysunek 3 - Strefy klimatyczne; granice stref obciążeń wiatrem
PN-E-05100-1:2000

Przy obliczaniu wychylenia się przewodu wskutek działania wiatru nie należy uwzględniać obciążenia przewodu
sadzią i wzrostu naprężenia lub powiększenia zwisu wywołanego w przewodzie działaniem wiatru.
Jeśli kierunek wiatru jest równoległy do płaszczyzny przechodzącej przez osie nóg słupa bramowego, rozkrocznego
itp., dla nogi zawietrznej można zmniejszyć współczynnik opływu określony w tablicy 3, mnożąc go przez
współczynnik osłony j obliczony z wzoru:

wzór 3 PN-E-05100-1:2000

w którym:
b - odległość między osiami nóg w połowie ich wysokości, w metrach,
D - średnica nogi w połowie wysokości, w metrach.
W przypadku, gdy nogi słupa posiadają przekrój prostokątny, za wielkość D należy przyjąć długość tego boku
przekroju nogi prostopadłego do jej osi, który jest prostopadły do płaszczyzny przechodzącej przez osie nóg słupa.
W przypadku wiązki przewodów współczynnik opływu należy przyjmować dla każdego przewodu oddzielnie według
tablicy 3.


2.4 Obciążenie sadzią
W obliczeniach należy uwzględniać tylko ciężar sadzi występującej na przewodach.
Ciężar sadzi normalnej Gn i katastrofalnej Gk, stanowiący obciążenie przewodu, w zależności od stref klimatycznych
i średnicy przewodu, należy przyjmować według tablicy 4.


Jeżeli przewód jest zawieszony na lince nośnej, to za obciążenie tej linki należy przyjąć:
- ciężar linki,
- ciężar przewodu i uchwytów,
- ciężar sadzi występującej na przewodzie i lince.

rys 4 PN-E-05100-1:2000

Rysunek 4 - Strefy klimatyczne; granice stref obciążeń sadzią

Tablica 2

 Tablica 2 - Prędkość wiatru, obciążenie podstawowe i współczynnik nierównomierności parcia wiatru dla
różnych stref klimatycznych w zależności od odległości pionowej rozpatrywanej części elektroenergetycznej
linii napowietrznej od terenu

Tablica 3

Created by Idea4net. All rights reserved. Treści zawarte na stronie podlegają ochronie i nie mogą być w żaden sposób kopiowane ani rozpowszechniane, bez pisemnej zgody ich autorów.
Created by idea4net.Powered by of Ole Bright Drukarnia Kraków

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dalsze informacjie o plikach cookies: Polityka cookies.

Akceptuje pliki cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information